Απόδραση στα Γιάννενα, φορώντας παπούτσια πάνινα!
Η υποδοχή του Λάκη, ενός ζωηρού και γεμάτου ενέργεια σκυλιού ράστας κοκόνι (η παλαιότερη ελληνικής προέλευσης) με ασταμάτητη όρεξη για παιχνίδι, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί επεισοδιακή για τα παιδιά. Ο «μικρός πανέξυπνος Έλληνας» εμφανίστηκε κυριολεκτικά απ’ το πουθενά μόλις οι πόρτες του αυτοκινήτου άνοιξαν και δεν υπάκουγε σε καμία, μα καμία, εντολή. Τα παιδιά προσπαθούσαν να τον τιθασεύσουν, όμως ο «ανυπάκουος» τετράποδος οικοδεσπότης είχε πολλές δόσεις ενέργειας μέσα του, παρόλο που είχε πάει απόγευμα. Μόνο η φωνή του κυρίου Αντώνη στάθηκε ικανή να τον ηρεμήσει και ο Λάκης πείσθηκε επιτέλους να κατέβει από το αυτοκίνητο και να αφήσει περιθώριο και σε μας να κάνουμε το ίδιο! Βέβαια, το δραστήριο και ενεργητικό κοκόνι μας συνόδευσε μέχρι την είσοδο του καταλύματος σκαρφαλώνοντας πάνω μας και βρήκε την φωλιά του (και ‘μεις την ησυχία μας) μόνο όταν η πόρτα του ξενοδοχείου έκλεισε…
Σαρδηνία: Στα χρώματα τ’ ουρανού και της γης
Απέχει εξίσου από τα ηπειρωτικά της Ιταλίας και τον κόλπο της Τυνησίας. Η Σαρδηνία “κρέμεται” ανάμεσα σε Ευρώπη και Αφρική, δίνοντας την αίσθηση ότι δεν ανήκει πουθενά. Με τη δική της γλώσσα -ένα μείγμα Λατινικών και Ισπανικών- και τα δικά της έθιμα, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου καυχιέται για τον ανεξάρτητο χαρακτήρα του, παραμένοντας Ιταλικό από το 1861 όταν προσαρτήθηκε στο βασίλειο της γειτονικής χώρας. Ολάκερη, σε χρώμα κόκκινο και κίτρινο, με κηλίδες ώχρας, αυλακωμένη από μακριές σειρές πράσινου και γκρίζου, συμβιώνει με το μπλε τ’ ουρανού και της θάλασσας…